Achtergrondinformatie bij Ontijdeling

Het verhaal

Een arts beleeft een slapeloze nacht en ziet plots hoe alles wat zich voor hem bevindt, wordt opgeslokt door een vloedgolf. Zelf blijft hij ongedeerd en zonder nadenken snelt hij naar de ravage om slachtoffers te helpen. Want dat is nu eenmaal wat een arts doet. En toch, en toch… Wil hij enkel helpen? Is het puur altruïsme die zijn voeten vooruit stuwt? Of hoopt hij nog iets anders te vinden tussen het puin en het wrakhout? Of misschien hoopt hij wel iets te verliezen?

In Ontijdeling blikken de personages terug op één enkele daad waardoor de stroom van hun leven abrupt in een nieuwe bedding gelegd werd. Kan deze stroom gestopt worden, of worden ze erdoor meegesleurd?

De auteur en regisseur

Pieter Vanholme is, als regisseur noch als auteur, aan zijn proefstuk toe. Hij schreef eerder al vijf stukken, waaronder zijn eindwerk voor de regisseursopleiding van de Academie voor Podiumkunsten Want veel in u is nog worm, dat hij ook zelf regisseerde. Later regisseerde hij ook een eigen bewerking van Faust voor de acteursopleiding van diezelfde academie. In La Barraca bediende hij al verschillende keren het lichtorgel, maar het is de eerste keer dat hij bij ons aan de slag gaat als auteur-regisseur. Hij is gebeten door filosofie en ziet Camus, Schopenhauer en Nietzsche als inspiratiebronnen, maar evengoed Moby Dick. Het zal dus niet verwonderen dat ‘de zin van het leven’ of, beter nog, de vraag ‘wat is een zinvol leven?’ als een rode draad door zijn stukken loopt.

Omdat hij het zelf het beste kan uitleggen:

‘Misschien zijn mijn toneelstukken nog het best te omschrijven als een poging om de ambivalentie die in de mens schuilt een klein beetje esthetisch tot uitdrukking te brengen, en met veel sympathie zijn onvermijdelijke ondergang te aanschouwen. Om dus schoonheid in het gruwelijke te zien. Of als dat niet lukt, toch minstens de grap.’

« terug