Achtergrondinformatie bij De Rafaëls

Het verhaal

Augustus 1943. In Emelgem, een onooglijk dorp diep in West-Vlaanderen, wordt er druk voorbereid aan de mis voor Maria-tenhemelopneming op 15 augustus. De Rafaëls, die de ruggengraat van het koor vormen, zouden er met hun hemelse stem en gouden handen het Panis Angelicus vertolken. Anna is koorleidster en Andrea helpt haar met de bloemen in de kerk en de kostuums van de spelers. Maar op drie dagen van de mis, komen de Rafaëls plots niet meer opdagen. Het stuk toont de consternatie en verwarring in de wereld van Anna en Andrea, tijdens de twee dagen volgend op de verdwijning. En dan is er ook nog Elza Manderick, een vreemde, ronddwalende dorpsfiguur die met haar gedrag bijdraagt tot de geheimzinnige sfeer tijdens deze broeierige zomerdagen.

De Rafaëls is een whodunit over het hemelse tegenover het aardse, de leugen tegenover de waarheid, met puzzelstukken die gaandeweg bij elkaar worden gelegd, maar daarom niet hoeven te passen.

Deze voorstelling is onderdeel van de parttime opleiding tot theaterdocent/regisseur aan de Toneelacademie Maastricht.

De auteur

Filip Vanluchene is een Vlaams toneelschrijver en -vertaler. Hij studeerde drama aan het Koninklijk Conservatorium van Gent en debuteerde vervolgens in de gezelschappen Theater Arena en de Internationale Nieuwe Scène. Hij stapte evenwel snel over van acteur- naar auteurswerk en is onder meer bekend van de negentien vertalingen naar het Nederlands van het werk van Dario Fo (waaronder bv. De Tijger en andere verhalen en Obscene Fabels). Hij werkt vaak op verzoek voor regisseurs als Eric De Volder, Lucas Vandervost en Bob De Moor.

Tot zijn eigen werk behoren Casanova, Montagnes Russes, Prinsenhof, Risquons-tout (ook gekend als De naamlozen), Basel-Retour en Citytrip.

In 1997 was hij de laureaat van de Prijs van de Vlaamse Gemeenschap voor toneelliteratuur met zijn stuk Montagnes Russes, in 2008 won hij de Taalunie Toneelschrijfprijs met zijn stuk Citytrip.

De regisseur

Jeroen zag u vast al aan het werk op onze scene. Hij maakte zijn acteerdebuut in La Barraca met Hekse(n)rij(k) en was later nog te zien in De Oneindige Liefde van de Keizer, Bouwmeester Solness, Huidhonger, Het Feest en De Tektoniek van de Liefde. De theatermicrobe had hem zo te pakken dat hij besloot zich in te schrijven voor de parttime opleiding Docent & Regisseur aan de toneelacademie van Maastricht. In het kader van die opleiding brengt hij voor u zijn eindwerk regie: De Rafaëls.

Hoe hij zijn aanpak ziet? Hij vertelt het u zelf:

‘Samen tot doorleefde rollen komen in een verbeelde wereld op een podium zonder al te veel decor. Van ons eigen personage het meeste van allemaal houden. En dan de strijd aangaan op de vloer met en tegen elkaar, net vanuit die liefde voor (het gelijk van) ons eigen personage. We zullen zeker ook vrij fysiek werken, waarmee ik bedoel dat we in een nieuw lijf willen kruipen om van daaruit tot geloofwaardig spelen te komen.’

« terug