4.48 Psychosis

Flyer voor 4.48 Psychosis

4.48 Psychosis is een zinderende gedachtestroom die probeert om de pijn en de angst voor het leven te beschrijven maar tegelijk ook het leven bezingt, en de wil om te leven omwille van de liefde.

Duur voorstelling: 70 min. (zonder pauze)

Bekijk productiefoto’s »
Bekijk de trailer »

Achtergrondinformatie

Lees hier meer achtergrondinformatie over het stuk, de auteurs/regisseurs.

Cast & crew

Tekst: Sarah Kane
Vertaling: Marcel Otten
Regie: Chris Claeys
Met: David Compernolle, Lieve Cuyt, David Dierickx, Sanne Van Dam, Himsha Van de Veire
Psychocoach: Maya Van Zelst
Choreografie: Tine Van den Broeck
Productie: Lien Saerens
(Wordt gebracht in samenwerking met Auteursbureau Almo bvba)

Voorstellingen

DatumUurPlaatsReservatie
za 18 mei 1920:00La Barraca
do 23 mei 1920:00La Barraca
za 25 mei 1920:00La Barraca
zo 26 mei 1918:00La Barraca
vr 31 mei 1920:00La Barraca
za 1 jun 1920:00La Barraca
do 6 jun 1920:00La Barraca
vr 7 jun 1920:00La Barraca
za 8 jun 1920:00La Barraca

19 reacties op “4.48 Psychosis” (zelf reageren?)

  • Ian Jacobi schreef op 15 mei om 15:09 :

    Very nice trailer and stills… looking forward to seeing the play.

     
  • Sofie schreef op 19 mei om 01:49 :

    Goede voorstelling.goed gebracht, goede acteurs/ regisseur. Een aanrader!

     
  • crucke maria schreef op 24 mei om 09:47 :

    Heel mooi werk, fantastisch gespeeld, heel realistisch. Voor een film kreeg de hoofdrolspeelster gegarandeerd een oscar. Proficiat aan allen.

     
  • Sonja schreef op 26 mei om 08:40 :

    Zeer krachtig weergegeven !!

     
  • heleen schreef op 26 mei om 20:19 :

    Sprakeloos! Van mijn sokken geblazen! Chapeau voor de ganse crew, in het bijzonder voor de regisseur ;-)!

     
  • Brigitte schreef op 29 mei om 09:49 :

    Mag ik jullie even in ‘het licht’ zetten?
    En het licht mag voor jullie stralen! Tot ver over de grenzen…
    Prachtige voorstelling.
    Een hele dikke proficiat aan de spelers en de regisseur.

    Brigitte xxx

     
  • Monique schreef op 1 juni om 09:32 :

    Knap, super knap. Met zoveel intensiteit gespeeld, dank aan allen.

     
  • Fons schreef op 1 juni om 14:29 :

    Zeer goed stuk. Schitterende spelers. Een aanrader voor iedereen.

     
  • Matthew schreef op 1 juni om 15:03 :

    Weggeblazen met de muziek en het samenspel daarbij. De regie verdient een dikke pluim. De acteerprestaties waren van niveau. Ik heb ervan genoten, merci!!

     
  • Nina schreef op 1 juni om 17:53 :

    Het was een aangename ervaring

     
  • T. schreef op 3 juni om 10:54 :

    Een mot in uw gezicht, een schop tegen uw geweten, een smeekbede om begrip en medemenselijkheid, weg van dat klinische en onthechte dat onze maatschappij kenmerkt. Heel sterk geregisseerd en gespeeld. Aanrader!

     
  • Daniel schreef op 4 juni om 10:53 :

    “Theater op schoot” is een gepast etiket.
    De setting, de sterke crew en de quasi perfecte regie maken het geheel af.
    Doen!

     
  • Karo schreef op 4 juni om 17:02 :

    Heel sterk gespeeld, krachtige enscenering en regie! Een gebald stuk theater dat u bij momenten van uw sokken blaast. Aanrader! Ik stem voor herneming 🙂

     
  • marie-paule schreef op 7 juni om 09:58 :

    Zeer mooie voorstelling, goede enscenering.
    Vlot en lenig gespeeld, zwaar stuk maar boeiend gebracht

    kleine opmerking: David Dierickx moet iets beter articuleren want soms was hij niet goed verstaanbaar, zeker als hij niet richting publiek sprak.

     
  • Sandra schreef op 8 juni om 07:48 :

    Het was top!

     
  • Jens schreef op 8 juni om 08:11 :

    4.48 Psychosis is een uitdaging van een stuk. Harde taal, extreme, donkere emoties, de mens die worstelt met zijn mens-zijn. Ruwheid. Maar hoe sterk kan het contrast zijn met wijze waarop de regisseur dit verhaal op scène zet. De mens die de wereld verrijkt met esthetiek. Schoonheid en kunst is wat Chris laat zien om dit verhaal aan ons te vertellen. Creatief, hoe zwart zoveel mooie kleuren kan bevatten. Een taal die over je heen klatert als een waterval in een donkere jungle.
    In die setting speelt een cast de pannen van het dak. Een dokter die imponeert alleen al door er te zijn. Uitstraling alsof het een duistere krachtbron is. De hoofdrol die niet speelt maar werkelijk is. Die je naar je toe zuigt met een register van emoties waarvan je amper wist dat er zoveel waren. Hard, rauw en zo mooi. Sanne schittert.
    Alter ego’s die als externe lijven het gevecht in het hoofd van het hoofpersonage met preciese choreografie weergeven zonder de aandacht af te leiden om dan zelfs samen te smelten met het personage waar ze deel van uit maken. Zij zijn de titel van dit stuk.
    Dit alles overgoten met een soundscape zo subtiel dat je pas merkt dat ze er is, wanneer ze weg is. Eén thema klonk te bekend in de oren voor dit vervreemdend verhaal. Maar laat ons dat een stukje surrealisme noemen dat altijd in ons land past en dus ook in La Barraca.
    Van harte gefeliciteerd!

     
  • Jean-Pierre Fack schreef op 8 juni om 12:19 :

    Van mijn sokken geblazen door deze voorstelling!
    De puike acteerprestaties, de scenografie, de soundscape, de donkere sfeer, …..

    Proficiat aan de crew!

     
  • Pedro schreef op 8 juni om 13:30 :

    4.48 was een heel straffe voorstelling. indrukwekkende acteerprestaties (vooral een pluim voor hoofdpersonage), fijn tikkeltje humor verweven in de zware materie, mooi decor, straffe regie! Waw!

     
  • Hans schreef op 13 juni om 00:33 :

    Met al die uit-geblazen sokken kun je al een heuse kousenwinkel beginnen.
    Serieus : ook ik ontsnapte er niet aan.
    Een emotionele dreun die mij na afloop nog een aantal minuten, uren, dagen in de ban hield.
    Superlatieven tekort. Proficiat voor het ganse team.

     

Een reactie achterlaten

(*) verplicht

: