Achtergrondinformatie bij “De Tektoniek van de Liefde”

Het verhaal

Richard en Diane zijn een gelukkig koppel. Hij zakenman, zij een succesvolle politica. Maar één moment van twijfel verandert alles. Heel rationeel en amicaal besluiten ze uit elkaar te gaan voor hun relatie in sleur en routine verzandt. Rust en redelijkheid blijken echter slechts een dun laagje vernis op de ware gevoelens die de scheiding met zich meebrengt, en al snel zitten Richard en Diane gevangen in een web van macchiavellistische wraakplannen.

De Tektoniek van de Liefde keert het traditioneel relatiestuk om. Geen koppel met problemen waarbij de ene uitgekeken is op de relatie en de andere niet, maar een koppel dat per ongeluk uit elkaar gaat. En wat er dan kan gebeuren.

De auteur

Eric-Emmanuel Schmitt (°1960) is een Franse schrijver, die al lange tijd in België woont. Hij schrijft kortverhalen, romans, graphic novels en theaterstukken zoals ‘Mr. Ibrahim et les Fleurs du Coran’, ‘Un Homme trop facile’ en ‘Le Journal d’Anne Frank’. Hij werkte o.a. samen met kleppers Michel Sardou, Charlotte Rampling en Jean-Paul Belmondo om zijn stukken op de scene te brengen.

Schmitts favoriete thema’s is het functioneren van relaties: hoe ze kunnen veranderen onder invloed van toevalligheden, maar vooral ook de dunne lijn tussen eerlijk zijn en te eerlijk. De leugentjes om bestwil die we elkaar vertellen en de invloed van passie op een relatie. Vaak staat de vraag centraal of in welke mate gewenning iets positiefs kan zijn en wanneer die verandert in een sleur. Zijn werk werd vertaald in 44 talen en wordt in meer dan 50 landen gelezen en gespeeld.

De regisseur

Alain debuteerde in 2011 bij La Barraca als regisseur van In Volle Zee en bracht daarna nog Oom Wanja en Le Grand Macabre op de planken. De Tektoniek van de Liefde is zijn vierde productie. Zelf zegt hij over dit stuk:

‘Schmitt slaagt erin om zijn personages in heel atypische situaties te brengen. Dat maakt zijn stukken zeer spannend, maar doen ook nadenken omdat onverwachte facetten van het menselijk functioneren naar boven komen. En hij is een zeer scherpe observator hiervan.’