Achtergrondinformatie bij “De Meeuw”

Het verhaal

Een hete zomer. Een kasteeltuin. En een dozijn personages die allemaal dromen van een beter leven. Sommigen zijn arm en onbenullig en verlangen ernaar om rijk en beroemd te worden. Anderen hebben de status van nationale beroemdheid al bereikt, maar twijfelen nu ernstig aan zichzelf en willen vooral met rust gelaten worden. Nog anderen denken dat ze nog altijd het centrum van het universum zijn, terwijl het spotlicht boven hun hoofd al lang is uitgegaan. Waarom blijven ze toch geloven dat het leven van die anderen zoveel interessanter, gelukkiger en vrijer is?

De Meeuw is een verhaal over mensen die koppig naar het verkeerde verlangen en ondertussen zichzelf en hun omgeving verzieken met misplaatst geweeklaag, foute passies… en af en toe een eerder lachwekkende poging om er een eind aan te maken.

Alle personages in De Meeuw slepen een hoop ballast met zich mee die het hen onmogelijk maakt om echt vrij te zijn. Maar vrijheid zit in je hoofd. Dat wist Tsjechov heel goed. Nu wij nog.

De auteur

Anton Tsjechov (1860 – 1904) is een Russisch schrijver van toneelstukken en korte verhalen. Zijn korte verhalen worden als meesterwerken van de westerse literatuur beschouwd en zijn toneelstukken worden meer dan 100 jaar na zijn dood nog steeds zeer regelmatig opgevoerd.

Tsjechov stond met zijn toneelwerken aan de basis van het psychologisch realisme en schiep het zogenaamde ‘stemmingstheater’: personages die zich doorheen het hele stuk proberen te ontworstelen aan hun uitzichtloze of saaie situatie.

Hoewel de première van De Meeuw zo slecht onthaald werd dat hij even besloot om nooit nog voor theater te schrijven, werd het stuk later een gigantisch succes.

De regisseur

Moeten we u Filip Martin nog voorstellen? Zijn naam staat intussen al onder talloze La Barraca producties en hij draait voor geen enkel genre zijn hand om. Hij schreef en regisseerde o.a. Zes Deuren, een Mysterie en een Hoop Miserie, een deurenkomedie pur sang, maar bracht evengoed De oneindige Liefde van de Keizer op de planken: een aanklacht tegen dictatioriale regimes en de mechanismes die potentaten aan de macht houden. Verder schreef hij Marie-Antoinette dat geregisseerd werd door Etienne De Ruyck, schreef en regisseerde hij samen met een collectief acteurs Lorcact en maakte hij de film Coriolanus voor La Barraca. Nu neemt hij dus de regie van een echte Russische klassieker op zich.