De oneindige liefde van de keizer

Flyer voor De oneindige liefde van de keizer

Een soldaat, een journalist en een cameravrouw ontdekken bij toeval de laatste schuilplaats van de keizer. Een ongelooflijke meevaller.
Een dikke medaille voor de eerste en de Pulitzerprijs voor de tweede? Helaas. Nee.

Een keizer vangen is niet helemaal hetzelfde als een muis vangen.

Bekijk de foto’s »
Bekijk de trailer »

Achtergrondinformatie

Lees hier meer achtergrondinformatie over het stuk, de auteur en de regisseur.

Cast & crew

Tekst en regie: Filip Martin
Met: Luc De Jonghe, Jeroen D’hoop, Jim T. Maes, Frieke De Windt, Fred Duprez, Joris Van Maldeghem en Isabel Van Neste
Techniek: Maarten De Jonghe & David Dierickx
Muziek: Ruben De Gheselle
Viool: Hannelore De Vuyst
Decor: Reginald Fisher & Jonas Dusselier
Kostuums: met dank aan Ulrike Masson
Productie: Isabel Van Neste & Eline Serruys

Voorstellingen

DatumUurPlaatsReservatie
za 25 mei 1320:00La Barraca
vr 31 mei 1320:00La Barraca
za 1 jun 1320:00La Barraca
vr 7 jun 1320:00La Barraca
za 8 jun 1320:00La Barraca
zo 9 jun 1318:00La Barraca
do 13 jun 1320:00La Barraca
vr 14 jun 1320:00La Barraca
za 15 jun 1320:00La Barraca

Productiefoto’s en Video

Bekijk de foto’s »
Bekijk de trailer »

20 reacties op “De oneindige liefde van de keizer” (zelf reageren?)

  • Kim Audenaert schreef op 26 mei 2013 om 21:40 :

    Een uitstekend stuk! De subtiel veranderende verhoudingen tussen de personages, de onderhuidse spanning, de paranoia, de soms absurde humor en de fenomenale vertolking van de keizerrol droegen bij tot een zeer aangename toneelervaring. De scène-aankleding was zowel sfeervol als origineel. De compositie van Ruben De Gheselle, prachtig vertolkt overigens, verdient een speciale vermelding. Deze muziek had een duidelijke meerwaarde!
    La Barraca scoort met dit stuk een voltreffer!

     
  • Leen Morel schreef op 1 juni 2013 om 11:14 :

    Ook nog de dag nadien blijft “De Keizer” in mijn hoofd hangen. Hoe meer ik erover nadenk, hoe beter het wordt. Hoe een tiran mensen letterlijk op de knieen krijgt, hoe het jammer genoeg niet alleen op toneel gebeurd, die gedachte is beklijvend.
    Een zwaar thema maar toch met de nodige humor gebracht.
    De tekst, de fantastische acteerprestaties, de door merg en been gaande vioolklanken, de personages, het prachtig decor, de belichting, kortom, deze hele voorstelling doet mij zeggen ….

    een stuk om nooit meer te vergeten!

     
  • Freder Van der Vloedt schreef op 1 juni 2013 om 14:36 :

    Ik had voor dat ik het stuk gezien had al gehoord dat De Oneindige Liefde van de Keizer een stuk was dat ofwel zeer goed in de smaak viel, ofwel juist niet. Ik hoorde in elk geval tot de eerste categorie. Diepe dialogen met prachtige humor tussendoor, en veel stof tot nadenken over onze huidige wereld. Alle acteurs hebben een prachtige prestatie geleverd die me deed schateren van het lachen en toch deed huiveren, vaak zelfs tegelijkertijd.

    Ik vind het persoonlijk alleen jammer dat het vioolwerk beperkt bleef tot geluidseffecten. Telkens wanneer die net op gang kwamen, waren ze al weer verdwenen. Het prachtige acteertalent werd ten volle benut, jammer genoeg werd dat talent niet volledig gebruikt.

    Al bij al ben ik zéér tevreden van het stuk en was het zeker de moeite waard.
    De keizer heeft mijn oneindige liefde.

     
  • walter schudel schreef op 2 juni 2013 om 08:21 :

    Als ik een winnaar moet aanwijzen, dan is het ’t decor, en de belichting. Die verbonden handen: beklijvend.
    Meer dan behoorlijk spel.
    Maar dè vraag is: hoe wordt je despoot? Het komt mij voor dat er te laat in het proces is ingeschakeld.
    Die mannen beginen allemaal vol hoop. Zij zelf zijn vol hoop, het volk is vol hoop. Hopeloos wordt het als zij de zaken willen cementeren. Wie niet mee wil/kan in de mooie, lonkende toekomst, wordt “gecorrigeerd”.
    Wij komen in dit stuk als het al hopeloos is.
    Stof voor een nieuw stuk? Een bilogie in omgekeerde richting?
    Ik heb het voorrecht (?) gehad ma Rost van Tonningen persoonlijk te kennen, en van de andere kant Elie Cohen (Sobibor), en het Haga Complot heb ik uit handen van mijn vader “genoten”. Heel eigenaardig hoe die mensen, op sommige punten, heel normaal kunnen zijn.

    Kort en goed: in de tijd van een scheet was “de eindeloze liefde” voorbij en dat was echt niet het gevolg van de overgeslagen bladzijden. Mooie omkering in focus: van Kuifje naar de keizer.

    (kleine puntjes: waarom laat je de lelie (of wat is het?) niet over gans het podium dansen?
    De italiaan zegt op de vraag hoe hij koffie moet hebben: zwart. En dit na een resem soorten koffie te hebben opgesomd.
    Die fucking handen: fucking is een verzwakking, in dit verband)

    Beste groeten en dank,
    Walter

     
  • Nadine De Maerteleire schreef op 2 juni 2013 om 10:54 :

    zeer geslaagde voorstelling. Prachtige prestatie van de acteurs. Proficiat ook aan decorbouwers violiste en iedereen die heeft meegewerkt aan deze productie. Natuurlijk ook een dikke proficiat aan de regisseur.

     
  • Filip Marichael schreef op 8 juni 2013 om 10:57 :

    Een welgemeende dikke proficiat aan het gehele team. Jullie brachten ons een beklijvend toneelstuk, sterk geacteerd met een sublieme scenografie.
    Komt zien, komt zien van mij alvast een elf op tien.

     
  • Paul & Marleen schreef op 9 juni 2013 om 11:30 :

    Wij kunnen ons volledig aansluiten bij hetgeen door Kim Audenaert eerder werd geschreven : een beklijvend stuk, een prachtige vertolking van “Trapper – Andrea” en “Hans”, een sublieme vertolking van “de Keizer”.
    Absoluut een aanrader om het stuk alsnog te gaan zien.
    Een dikke proficiat aan allen die aan dit stuk hebben meegewerkt.

     
  • Pedro Waeghe schreef op 9 juni 2013 om 12:24 :

    Ik voelde oneindig veel liefde voor de keizer. Enkel knielen voor de maker en de ijzersterke cast lijken me de best passende eerbetuiging. STERK!

     
  • Lien Schalenbourg schreef op 10 juni 2013 om 09:21 :

    Chapeau aan iedereen!
    Heel erg genoten! Ik moest erg lachen met de man die door het beeld liep en de conversaties die volgden. Ik ben nu ook een aantal koosnaampjes rijker mocht ik een keizer tegenkomen.
    Af en toe had ik het gevoel erg veel tekst te horen te krijgen. Door een visuele intermezzo in te lassen, had ik mijn oren even kunnen opladen 😉
    Het decor voelde echt aan als een arena waarbinnen een strijd aan de gang was.
    Heel tof !

     
  • Willy Wouters schreef op 12 juni 2013 om 23:54 :

    Ben normaal niet degene die reageert na het zien van een toneelstuk maar maak hier een uitzondering.
    Heb al veel dingen gezien in amateurtheater, maar dit stuk maakte “brokken” voor mij.
    ’t Was intrigerend (inhoudelijk, wat macht kan doen), sterk gebracht (gedreven acteurs die karakters hebben neergepoot), we zaten met onze neus (knap gewaagd om het publiek van weerskanten te laten zitten) op iets wat jammer genoeg nog steeds in deze wereld werkelijkheid is, en met een subtiele dosis humor gebracht (proficiat, regisseur).
    Ik kwam buiten en was er helemaal ondersteboven van. Goed en niet goed… Maar zal blijven hangen!!!
    Kan mij alleen maar aansluiten bij de (veel beter geschreven) reacties die er al waren.
    EEN HEEL DIKKE PROFICIAT, beste La barraca!!! Doe zo voort en laat ons verder genieten van zo’n dingen.
    Willy

     
  • Eeckhout Sabine schreef op 14 juni 2013 om 01:07 :

    ik heb vandaag genoten van deze prachtige voorstelling…. en zeker van de soldaat ….

     
  • gerda meulebrouck schreef op 14 juni 2013 om 07:30 :

    Actuele inhoud, despoten, journalisten, meelopers..mooi acteerwerk van hoofdrollen tot bijrollen.., mooie tekst. Proficiat aan de tekstsschrijver. Ik heb genoten en vind dat kleine theater heel gezellig. Ontdekking van vorig jaar;via dorpsgenoot Etienne Deruyck. Je voelt de passie voor theater bij jullie.

     
  • Helderwert Josiane schreef op 14 juni 2013 om 13:34 :

    Heb weer eens genoten van een sublieme voorstelling. Spijtig genoeg blijft dit heel actueel onderwerp.
    Dit kleine gezelschap zorgt er steeds voor dat ik met plezier naar het theater ga. Jullie mogen jullie zeker meten met heel wat grotere verenigingen.
    Succes !

     
  • Steve De Spiegeleire schreef op 15 juni 2013 om 10:39 :

    Een zeer goed stuk dat zeer goed te volgen was. Ik ben blind, maar kon alles zeer duidelijk verstaan, de verhouding muziek en stemmen zat perfect.

    Een dikke pluim voor de regiseur die er weerom in slaagde zeer goede teksten neer te zetten.

    Een even dikke pluim voor de acteurs die deze perfect wisten te vertolken.

    En dan de lengte van het stuk, heeft me van bij het begin geboeid en heeft mij geen seconde verveeld.

    Nogmaals proficiat aan iedereen die bijdraagden aan het slagen van dit stuk.

    Steve

     
  • Jean-Pierre Fack schreef op 15 juni 2013 om 14:31 :

    Een sterk – héél actueel – thema, goede regie, sterk spel en mooie setting/scenografie. Als tegengewicht voor het sombere af en toe een vleugje sarcasme met Joris als de Tarik Aziz van dienst!
    Proficiat aan allen!

     
  • Kim Clays schreef op 16 juni 2013 om 07:58 :

    Proficiat!!!!! Boeiend, tof, een zwaar thema dat gelukkig luchtig gebracht werd.
    Goede acteerprestaties!
    Ietwat aan de lange kant, maar waarschijnlijk was dat nodig om de spanning op te bouwen.
    Te veel rook. Samen met de warmte en de kleine ruimte was dat bij momenten benauwend- wat uiteraard wel bij het thema paste, maar toch

     
  • Gert De Wilde schreef op 16 juni 2013 om 17:30 :

    Een sterke tekst, door de hele ploeg zeer goed gebracht.
    Een permanent voelbare dreiging, goed en met mate ondersteund door de muziek.
    Een bijzondere pluim voor de indrukwekkende prestatie van de hoofdrolspeler.

     
  • Paul Desmet schreef op 16 juni 2013 om 23:20 :

    Niet direct mijn soort toneel maar ongelooflijk meegevallen.
    Inhoudelijk sterk maar de zeer goede acteerprestaties tillen het stuk nog hoger.
    Proficiat aan allen

     
  • Peter schreef op 29 juni 2013 om 13:13 :

    Beklijvend en geschift stuk in een prachtig decor. Mooi acteerwerk en bijzonder interessante personages. Als toeschouwer hield ik het bijna niet vol om aanwezig te blijven bij de ondraaglijke spanning van begin tot einde. Ik had het idee dat het publiek (het volk?) bevrijdt naar adem moest happen bij het verlaten van de zaal. Knap gedaan voor een toneelstuk over reële kranzinnigheid en woestijn.

     
  • Daniël Willems schreef op 8 juli 2013 om 22:42 :

    Beklijvend stuk.
    Sterke acteursprestatie.
    Het stuk leek wat lang, al is 01:45 uiteraard niet lang voor een toneelvoorstelling.

     

Een reactie achterlaten

(*) verplicht

: