Kamer en de man

Flyer voor Kamer en de man

La Barraca speelt met Kamer en de man op het Spots-op-West-festival

Een Man en een Vrouw vertellen elk hun verhaal over een ontmoeting die ontaardde in verliefdheid. Maar wat is er eigenlijk écht gebeurd? Het verhaal wordt flou, de gebeurtenissen wazig, de realiteit ontglipt hen. En de verliefdheid…die groeit hen boven de kop. Liefde is een ding dat ze allebei helemaal anders lijken in te vullen.

Hoe komt het toch dat je met dezelfde woorden een heel ander verhaal kan vertellen?

Wat is liefde? Wat is lust? Waarom is graag zien niet hetzelfde als graag zien?
Wat herkennen de Man en de Vrouw in elkaar? En wat herkennen wij in hen?

Een op het eerste gezicht cryptisch verhaal. Maar eentje dat recht naar het hart gaat.
Een verhaal over fantasie en fantasmen. En over hoeveel pijn dat doet, liefhebben.

Bekijk de foto’s »
Bekijk de trailer »

Cast and crew

Tekst: Eric De Volder
Regie: Etienne De Ruyck
Spel: Steven De Boeck en Jasmien De Boodt
Productieleiding: Hilde Van Raemdonck en Marjolein Devos
Techniek: Wim Meeus en Alain Zeegers

Voorstellingen

DatumUurPlaatsReservatie
za 21 jan 1220:00La Barraca
zo 22 jan 1218:00La Barraca
vr 27 jan 1220:00La Barraca
za 28 jan 1220:00La Barraca
do 2 feb 1220:00La Barraca
vr 3 feb 1220:00La Barraca
za 4 feb 1220:00La Barraca
vr 10 feb 1220:00La Barraca
za 11 feb 1220:00La Barraca
za 7 jul 1211:00Spots op West
zo 8 jul 1212:30Spots op West

Productiefoto’s & Video

Productiefoto’s »
Trailer »

19 reacties op “Kamer en de man” (zelf reageren?)

  • Griet Mertens schreef op 22 januari 2012 om 12:26 :

    Een zeer verfrissende, ‘lieve’ voorstelling. Erg leuk gespeeld, sober en esthetisch, een balsem voor hart en ziel. Werkelijk een aanrader!

     
  • Lien schreef op 22 januari 2012 om 13:01 :

    Leuk dat dezelfde stukken telkens werden hernomen door de twee acteurs. Heel tof dat er met gebruik van zo weinig middelen toch zoveel werd opgeroepen. Ik heb er althans erg van genoten!
    Dankuwel daarvoor!

     
  • Adinda Marijnissen schreef op 22 januari 2012 om 21:27 :

    De heel poëtische dialoog van De Volder werd op een fijne manier gebracht door een lieve, speelse Vrouw en een authentieke, jongensachtige Man in een uitgepuurde regie.
    Een uurtje dichtbij herkenbare emoties.
    Een kleinood om te koesteren 🙂

     
  • Johan Noyen schreef op 23 januari 2012 om 13:08 :

    Een streepje zon op een druilerige zondagnamiddag…:-)

     
  • Donna & Marc schreef op 23 januari 2012 om 19:29 :

    Chapeau aan de acteurs om dit te brengen: een bruisende woordenstroom waarvan je hier en daar een paar intense gedachten wil blijven koesteren, ook na de voorstelling. Door de herhaling, is dat nog net gelukt en is het thuis ook blijven nazinderen.

    Dit verhaal beeaamt voor mij nog eens dat procrastination geen goede optie in ’t leven: gewoon ervoor gaan en genieten van elk mooi moment en gisteren was er zo een. Bedankt.

     
  • walter schudel schreef op 25 januari 2012 om 20:51 :

    Een aangename verrassing! Eelijk gezegd had ik niet verwacht dat zo’n moeilijke tekst – zo mooi ook – er dermate goed uit zou komen. Heel intelligent hermixt.
    Een absolute aanrader. Allen daarheen.

     
  • Stijn schreef op 1 februari 2012 om 01:41 :

    Mocht je twijfelen om te komen, waar wacht je op ?
    Dit was echt een verrassing.

    Toneel die de grenzen van de persoonlijkheid van de acteurs proeft,
    een tekst die zich daartussen mengt, en een sfeer die het toch luchtig maakt!

    Proficiat!

     
  • Kim Van Liefferinge schreef op 4 februari 2012 om 12:34 :

    Hele mooie, tedere voorstelling én een prachtprestatie van de twee acteurs. Proficiat!!

     
  • Rita Codde schreef op 6 februari 2012 om 01:08 :

    mooie poëtische voorstelling ; dat alternerend herhalen ipv alles ineens 2x na elkaar, vond ik een boeiend structureel idee ; de nuances bleven veel beter hangen ; het lijkt me ook een ideale voorstelling voor jongeren op het einde vh sec onderwijs . Qua emoties e.d. moet dat voor die groep zo herkenbaar zijn, en de frisse, poëtische vormgeving moet hen zeker een stap dichter bij theaterliefde brengen . Knap geacteerd : het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend, maar het moet een ongelooflijke energie gekost hebben om die teksten zo boeiend te brengen (leken me ook zeer moeilijk te memoriseren!) . Een aanrader voor theater- en andere liefhebbers!

     
  • Tom Van de Velde schreef op 6 februari 2012 om 19:46 :

    meeslepende bewerking van een niet zo makkelijke tekst, authentiek vertolkt; een ode aan de zotte en ontwrichtende verliefdheid- “laat los!” – waarbij op een gegeven moment de grenzen tussen realiteit en droom vervaagden en de emoties het roer overnemen…
    bravo!

     
  • Mia Versijpt schreef op 7 februari 2012 om 09:26 :

    schitterend stuk!
    we hebben enorm genoten!
    lieven&mia

     
  • Annemie Balthazar schreef op 10 februari 2012 om 17:32 :

    Van begin tot einde was ik in de ban van het stuk. Schitterend gebracht, niet te herhalen mooie spelingen met de taal, op het lijf geschreven van de acteurs. De actrice heeft het dromerige Audrey Tautou gehalte, vond ik, wat uitstekend past in die rol.
    Een absolute aanrader!

     
  • Pedro schreef op 10 februari 2012 om 22:17 :

    Mooie voorstelling, verrassende regie, zalige spelregie en een fijne lichamelijkheid, bijzonder vlotte zegging van De Volder’s taalkronkels. Niet evident! Petje af. Heb er echt van genoten. Was meteen weg na de voorstelling, maar aan Etienne en de acteurs, nogmaals proficiat!

     
  • Brigitte schreef op 13 februari 2012 om 15:22 :

    Ik heb ontzettend veel bewondering voor de twee jonge acteurs die er toch maar in slaagden om de moeilijke teksten van Eric Devolder te proclameren. Het was bij momenten echt poëzie. En dan die beweeglijkheid…Knap.

     
  • Laura Lee schreef op 13 februari 2012 om 19:18 :

    Geweldig mooi! 🙂

     
  • Jean-Pierre Fack schreef op 16 februari 2012 om 14:24 :

    Proficiat aan de ganse crew.
    Heb er echt van genoten!

     
  • Robin Dequidt schreef op 17 februari 2012 om 20:10 :

    Ik ben op 2 februari komen kijken. Mijn eerste keer dat ik Barraca bezoek. Ik vond deze “duoloog” niet zo leuk. De promotietekst zegt niet wat er eigenlijk komt: “Een Man en een Vrouw vertellen elk hun verhaal”… en dan blijkt dat ze na elkaar grote flarden tekst identiek hebben. ’t Zal wel aan Eric De Volder zijn tekst liggen, maar ik ben meteen weggegaan, anders was ik voor een drankje gebleven in de bar.

     
  • Frank Schollaert schreef op 9 juli 2012 om 17:44 :

    We zagen jullie op Spots op West. Kippevel gewoon. Toen ik Steven na de voorstelling proficiat wou gaan wensen kwam even geen woord uit mijn mond. Krop in de keel !
    Een stuk over verliefdheid en liefde waar inderdaad het meeste (niet alles !) twee keer wordt gezegd/gespeeld : één keer door Steven en één keer door Jasmien. Maar met de kleine nuance die het dan net weer helemaal verschillend maakt. Waar je de eerste minuut misschien denkt van “wat krijgen we nou ?” denk je aan ’t eind : “wat hebben we nu gehad !”.
    Jawel, verliefdheid van bakvissen maar ook liefde en wat het met een mens doet. Wij zijn meer dan 30 jaar getrouwd, we kunnen het weten 🙂
    Laat maar weten waar en wanneer jullie dit nog eens doen, we komen zeker nog eens kijken en brengen onze vrienden mee.

     
  • Kashif schreef op 30 december 2012 om 01:16 :

    Er worden niet van nartue meer jongens geboren dan meisjes.Meestal worden er zelfs meer meisjes dan jongen geboren.doordat mannetjes XY hebben en daardoor meer kans op een ziekte hebben en dus meer kans op een miskraam.Dus (Overigens worden er ook van nartue al meer jongens dan meisjes geboren, maar dan hebben we het over een verschil van maar 5 procent.)Is niet correct. vooral omdat KIJK zegt dat er van nartue al meer jongens dan meisjes worden geboren.Gr. Chad