Seizoen 2011-2012
1 jaar in ‘t kort
6x La Barraca
In het speelseizoen 2011-2012 staan niet minder dan 6 stukken op de agenda.
Naar goede gewoonte weer een spannende mix van repertoire en eigen creaties.
1. In Volle Zee: 3 mannen+1 vrouw op een zinkend vlot. En de prangende vraag: Kan democratie mijn lege maag vullen?
2. Balans (creatie!): 3 vrouwen slingeren elkaar verhalen naar het hoofden proberen ondertussen rechtop te blijven door te vallen.
3. Heldenlicht (creatie!): Een blasfemische misdaad, een trampoline, en twee dei ex machina. Een discobarracaleidoscopische ervaring die je ziel zal louteren.
4. Kamer en de Man: Kan graag zien zeer doen? Hangt ervan af hoe verliefd je bent. En hoe zeer je van de pijn houdt. Een tekst van Eric De Volder.
5. Oblomov: De Russische klassieker. Wie zijn kop in ‘t zand steekt, moet niet verwonderd zijn dat hij een schop tegen zijn gat krijgt. Een handleiding voor langslapers.
6. La femme n’existe pas (creatie!): Ze bestaan wel degelijk. Ze zijn met z’n drieën en ze reizen op dezelfde boot naar Amerika. Heel erg toevallig is dat echter niet.
Theater dat je alweer een patat om de oren zal geven.
En ‘t is daarvoor dat je naar La Barraca blijft komen. Ja, toch?
In Volle Zee & Balans
Mini-festival: 2 in 1
De echte fans zagen ze reeds eerder aan ‘t werk. Maar nu krijgen ze hun eigen mini-festival in La Barraca: 2 fris afgestudeerde regisseurs van eigen huis presenteren hun eindproject. 2 éénakters op 1 avond! Eentje is een repertoirestuk, het ander is een creatie. Half om half. Precies zoals je dat gewoon bent in La Barraca.
Alain Zeegers brengt In Volle Zee; Jim T. Maes serveert jou Balans.
Bekijk de foto’s van “In Volle Zee” »
Bekijk de foto’s van “Balans” »
Heldenlicht
Een meisje van amper 17 is van ons heengegaan. Ze stond met beide benen volop in het leven, met een grenzeloze frisheid en dorst naar nieuwe ervaringen.
Net op het ogenblik dat haar nieuwsgierige hoofdje boven het korenveld uit kwam piepen, werd het meteen genadeloos afgemaaid.
Wie deze schrijnende en blasfemische misdaad beging, waarom dit gebeurde, en hoe dit in zijn duivelse werk ging is ons allen voorlopig een raadsel.
Ook voor het meisje zelf, die in opperste verwarring haar dood tegemoet ging.
Kamer en de man
Een Man en een Vrouw vertellen elk hun verhaal over een ontmoeting die ontaardde in verliefdheid. Maar wat is er eigenlijk écht gebeurd? Het verhaal wordt flou, de gebeurtenissen wazig, de realiteit ontglipt hen. En de verliefdheid…die groeit hen boven de kop. Liefde is een ding dat ze allebei helemaal anders lijken in te vullen.
Hoe komt het toch dat je met dezelfde woorden een heel ander verhaal kan vertellen?
Wat is liefde? Wat is lust? Waarom is graag zien niet hetzelfde als graag zien?
Wat herkennen de Man en de Vrouw in elkaar? En wat herkennen wij in hen?
Een op het eerste gezicht cryptisch verhaal. Maar eentje dat recht naar het hart gaat.
Een verhaal over fantasie en fantasmen. En over hoeveel pijn dat doet, liefhebben.
Perlimplin (workshop)
De “workshop” maakt zich op voor een toonmoment.
Een van de doelstellingen van La Barraca is om kansen te geven aan enthousiastelingen. Daarom organiseren we af en toe workshops waar deelnemers kunnen ervaren wat theater maken is.
We zijn sedert maart 2011 bezig geweest en aangezien je theater uiteindelijk maakt voor een publiek, voeren we ook iets op. We hebben de tanden gezet in “Don Perlimplin” naar Lorca.
De liefdes van Don Perlimplin voor Belisa en haar tuin is een werkje van Federico Garcia Lorca. Het kreeg als ondertitel ‘een erotisch alleluia in 4 taferelen’. Wij zagen er in eerste instantie een aanzet tot spel in, een farce. Wat is er leuker om spelplezier te creeëren dan je op een farce gooien! Vier mensen zijn er wekelijks mee bezig geweest en zijn nu aan de opvoering toe.
Oblomov
Oblomov is een Russische edelman die ver van zijn landgoed, in Sint-Petersburg woont. De man raakt niet uit bed. Nooit. Maar het is niet zijn fout natuurlijk. Hij heeft immers de verkeerde jeugd gehad: te zacht en te sentimenteel. Ondertussen stapelen de rekeningen zich op. Het huis vergaat onder een dikke laag stof. Profiteurs lopen de deur plat. En ver weg op zijn landgoed lijden de boeren honger. Kortom: algemene dodelijke inertie.
Maar waarom in gang schieten als je evengoed je bediende kunt opdragen om die lastige feiten gewoon nooit, nooit, nooit meer te vermelden. Terwijl je je intussen nog even lekker omdraait in bed.
Dan komt Oblomov’s jeugdvriend Stolz op bezoek. Hij opent de ramen en deuren, gooit de profiteurs buiten, regelt de achterstallige rekeningen, sleurt Oblomow uit bed, en introduceert hem bij de integere en bevallige Olga. Zal de liefde sterk genoeg zijn om Oblomov uit zijn fatalistische luiheid te sleuren?
Toen het boek in 1859 verscheen, was de invloed ervan zo groot dat zelfs een nieuwe term ontstond: oblomovisme. Deze hedendaagse bewerking sprankelt van het leven en blijft tegelijk trouw aan de oorspronkelijke tekst.
La femme n’existe pas?
Drie hedendaagse vrouwen ontmoeten elkaar op een schip.
Vera is 35, Lara is 30 en Ella is 25. Lara is barvrouw en zangeres op het schip. Vera en Ella zijn alleen op tocht.
Moeder, Diva en Meisje trekken elkaar aan en stoten elkaar telkens ook weer af.
Beetje bij beetje leren ze mekaar kennen.
En gaandeweg houden ze mekaar ook een spiegel voor.
Confronterend, maar ook bevrijdend. Speelse vrouwelijkheid en verborgen verlangens komen aan het licht…
Alleen reizen doet iets met een mens. Maar wat?
Theater met veel muziek en beweging. Intuïtief en bizar. Surrealistisch, en toch ook herkenbaar…
